← thinkvideo.be
Zes jaar beeld voor de Gastronomische Club Prosper Montagné, van korte wedstrijdfilms tot een documentaire van een halfuur. In die volgorde, en dat is het punt.
De Gastronomische Club Prosper Montagné werd gesticht in 1952 en verenigt sindsdien de grootste namen van de culinaire beroepen in België. De club reikt elk jaar de titel Eerste Kok van België uit, en later ook Sommelier of the Year.
Wij kwamen daar niet binnen met een opdracht voor een documentaire. Wij kwamen daar filmen, en bleven komen.
Elk jaar opnieuw de proclamatie, de keuken, de spanning voor de uitslag, de gezichten van mensen die maanden naar één dag hebben toegewerkt. Korte films, telkens een paar minuten, telkens dezelfde vraag: hoe laat je aan iemand die er niet bij was voelen wat daar gebeurt.
Wie dat jaren na elkaar doet, leert iets wat geen briefing je kan geven. Je kent de mensen. Je weet wie iets te vertellen heeft en wie liever kookt. Je ziet de club veranderen. En op een bepaald moment weet je genoeg om er een verhaal van te maken in plaats van een verslag.
Voor het vijfenzestigjarig bestaan werd het een documentaire van een halfuur. Die kwam er niet uit een creatieve ingeving maar uit jaren aanwezigheid. Alles wat erin zit, van de juiste mensen tot de juiste anekdotes, komt uit die tijd ervoor.
Dat is de reden waarom wij liever langdurig met een organisatie werken dan projectmatig. Een halfuur film die klopt, maak je niet in een halfuur gesprek.
Na de documentaire bleef het lopen. De 66e editie van Eerste Kok van België, de editie 2019, Sommelier of the Year in 2020, Eerste Kok van België 2023. Zes jaar beeld voor dezelfde club, telkens vanuit dezelfde relatie.
De documentaire, dertig minuten, december 2017.
Het sfeerverslag van de viering, juni 2017.
Eerste Kok van België 2023, de meest recente aflevering van een reeks die in 2017 begon.
Geen award, geen persbericht. Wel een club die ons zes jaar lang bleef vragen, en een documentaire die niemand had kunnen maken die er pas het laatste jaar bij kwam.
Eén ding geldt voor alle cases hier: het idee kwam telkens van ons, bedacht of voorgesteld, en de regie en de montage deden we zelf. Er zit geen overdracht tussen wie het verhaal bedenkt en wie het maakt. Dat is niet sneller of goedkoper, het is trouwer aan het idee, en je ziet het aan het resultaat.
Meestal wel. Het staat alleen nergens in beeld. Een half uur volstaat om te weten of het de moeite is.
Wij vertrekken altijd vanuit nieuwsgierigheid en nooit vanuit een moeten. Daarom zeggen we ook nee tegen een project dat ons niet boeit. Dat is eerlijker voor allebei, en het is de reden dat het werk hierboven eruitziet zoals het eruitziet.
Plan een gesprekMeer werk: Rubia Gallega · Zeus Black Pig · Toer de Geuze · Free Record Shop TV · TVID WebTV · Bedrijfsfilm Antwerpen · Testimonialvideo · Is televisie dood?